حائرى ، شيخ عبد الكريم [ آيت‌الله ] عبد الكريم حائرى يزدى فرزند محمد جعفر ، در سال 1276 قمرى در قريهء مهرجرد ميبد از توابع اردكان يزد متولد شد . تحصيلات مقدماتى خود را در اردكان يزد نزد مجد العلماء اردكانى و ديگران گذراند و بعد از آن به يزد رفت و در مدرسهء خان سكونت كرد و در حوزهء درس حاج ميرزا سيد حسين وامق و سيد يحيى مجتهد يزدى حاضر شد و سطوح را آموخت . سپس به عراق رفت و وارد حوزهء آيت‌الله ميرزا محمد حسن شيرازى شد و از درس سيد محمد طباطبايى فشاركى و آيت‌الله مجدد استفاده كرد . پس از فوت دو استاد فوق ، به نجف رفت و از محضر درس آيت‌الله محمد كاظم خراسانى و آيت‌الله يزدى استفاده كرد تا به مقام اجتهاد رسيد . آيت‌الله حائرى در سال 1318 نجف را به قصد ايران ترك گفت و پس از ورود به ايران ، به شهر اراك رفت و حوزهء علميهء آن شهر را داير ساخت . پس از ظهور جنبش مشروطه در ايران ، او كه از درگيرى در صحنهء سياست بيزار بود ، مجددا به نجف رفت ( 1324 ق ) . امّا در نجف نيز نتوانست بماند ، زيراكه حوزهء دينى نجف سخت وارد كارزار صحنهء سياست و انقلاب مشروطيت گرديده بود ، لذا به ناچار نجف را به قصد كربلا ترك گفت و چند سال در آنجا ماند . او در كربلا حوزهء درس دينى داير كرد و به تدريس و تربيت عده‌اى از طلاب علوم دينى پرداخت ، تا وقتى كه به دعوت حاج سيد اسماعيل عراقى در سال 1331 قمرى به ايران آمد و در شهر اراك ، حوزهء درس دينى تشكيل داد و به تدريس فقه و اصول پرداخت . آيت‌الله حائرى پس از پنج سال توقف در اراك به قصد زيارت ، به مشهد رضوى رفت